Sieberen Meerema

10253878_532619606864242_3826960532427806268_nDe verliefdheid wordt groter, de missie duidelijker. De kookstijl franser, mijn werken krachtiger en het leven leeft.

Op de fiets begint het langs de linker Rottekade tot aan de Westersingel kijk ik naar het water. Als een gast op aarde. Van vogels naar mensen. Mijn leven lang geïnteresseerd in de ontmoeting.

Gerechten dwalen door mijn hoofd. Dwang om te creëren is de passie voor de dag. Schilderen is een rustpunt voor de geest.

Misschien komt het wel door mijn vrouw, de spil. Bij succes mijn kalmte, bij tegenslag mijn schouder, bij vermoeidheid mijn bed, bij lust mijn minnares.

Landschappen zetten zich in mij vast. De herinneringen aan mijn jeugd in Friesland onderga ik. De inspiratie haal ik uit het ruige. Ik kan me er niet aan onttrekken. Het kind was overladen met indrukken en impressies. Met veel ouderliefde, creativiteit en interesse heeft het lege vat structuur gekregen. Paradoxaal genoeg heeft deze eerste periode mij gevormd en gehard. Uiteindelijk heb ik hiermee de werken gemaakt die ik wil maken.

Schilderijen ontstaan in mijn hoofd. Creaties. Voor mij moet elk schilderij voelen en ruiken, alsof ik het maak voor de eerste keer. De kleuren zijn mijn uitgangspunt, een soort niemandsland.

Elke dag de afwisseling is de regelmaat van mijn leven, het geeft me hoop. Rotterdam waar ik leef, kook, schilder en ontmoet voel ik mij thuis. Het ontlopen van de sleur is de inspiratie van de dag, de waarheid van mijn kinderen en de liefde voor het leven.